|
Κι άξαφνα μπήκες στην ζωή μου, πριν οκτώ χρόνια... και γέμισες το κενό που για χρόνια παρέμενε ανοιχτό... λες και περίμενε εσένα!! Και φώτισες με την λάμψη σου... τις σκιερές μου σκέψεις!! Με το χαμόγελο σου... διέλυσες τα χαρακώματα!! Με την φωνή σου... έκανες τα αηδόνια να μοιάζουν παράφωνα!! Με το νάζι σου... με γύρισες στην παιδική μου αθωότητα!!
Και να εγώ!!! Χωρίς πανοπλία μπροστά σου!!! Στο απόλυτο έλεός σου!! Υπηρέτης των Ονείρων!! Ικέτης σε βωμό αλλαλάζων!! Άνθρωπος!!
Νά'σαι πάντα καλά... γερή και γεμάτη αισθήματα... να παραμείνεις εκεί ψηλά... ώστε όταν σηκώνω τα μάτια... να σε βλέπω να φέγγεις... σαν φάρος που φωτίζει τα πέλαγα και θα σπρώχνει το καράβι μου μακρυά από τα βράχια!!
Στάσου όρθια, στο ακρόπλωρο... εγώ θάμαι πάντα στο κοράκι της πρύμνης!!
Σε λατρεύω!!!
Άχιλλέας
|